Reclamebelasting
Belastbaar zijn openbare aankondigingen die vanaf de openbare weg zichtbaar zijn. Voorbeelden van openbare aankondigingen zijn borden, uithangborden, stickers en lichtreclame. De term reclamebelasting kan verwarring wekken. Het is niet zo dat alleen reclameboodschappen belast kunnen worden; ook andere zakelijke mededelingen mits zichtbaar vanaf de openbare weg, kunnen in de heffing worden betrokken.

Wie belastingplichtig is wordt in de gemeentelijke verordening geregeld. Dat is degene die het meest direct belang heeft bij de openbare aankondiging. Per aankondiging kan maar één aanslag worden opgelegd. Meestal wordt reclamebelasting geheven naar de oppervlakte of de lengte van een aankondiging. De gemeente kan ook kiezen voor bijvoorbeeld een vast bedrag per aankondiging of per tijdseenheid. Gemeenten zijn vrij in de keuze voor een vrijstellingsregeling.

Precariobelasting
Bij de precariobelasting gaat het om het belasten van het genot dat iemand heeft van het hebben van voorwerpen onder, op of boven voor de openbare dienst bestemde gemeentegrond. Onder gemeentegrond vallen grond of water in eigendom van de gemeente. Voor de openbare dienst bestemd zijn bijvoorbeeld een plantsoen en een openbare weg, waaronder een trottoir. Dat kan bijvoorbeeld betekenen dat precariobelasting wordt geheven op caféterrassen.

Belastingplichtig is degene die de voorwerpen heeft. Dat kan de eigenaar zijn, de huurder of de gebruiker. Slechts één van deze personen kan een aanslag krijgen. Er zijn verschillende heffingsmaatstaven mogelijk. Meestal wordt gekozen voor een heffing naar oppervlakte, lengte of breedte van de voorwerpen. Het is ook mogelijk om een vast bedrag per voorwerp te heffen.